Obraz stanowi analizę relacji pomiędzy rozległymi polami koloru zestawionymi w horyzontalnym układzie. Poszczególne warstwy barwne funkcjonują równolegle, bez wyraźnego punktu centralnego ani hierarchii. Kompozycja koncentruje się na napięciach barwnych i ich wzajemnym oddziaływaniu, rezygnując z narracji i ekspresyjnego gestu na rzecz struktury.